ಜಕಾಸ್ ಹುಡುಗ's ಬ್ಲಾಗ್

ಸಿದ್ಲಿಂಗು ..review

2012-01-19T22:09:00.000+05:30

ಸಿದ್ಲಿಂಗು..ನಿರ್ದೇಶಕ ವಿಜಯಪ್ರಸಾದ್ ರ ಜೀವನದ ಘಟನೆಗಳನ್ನಾಧರಿಸಿದ ಚಿತ್ರ. ಸಿನಿಮಾದ ಪ್ರೋಮೊಗಳನ್ನ ನೋಡಿ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋದ ನಮಗೆ ಸಿದ್ಲಿಂಗು ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿರ್ದೇಶಕ ಚಿತ್ರದ ಸೆನ್ಸಾರ್ ಸರ್ಟಿಫ಼ಿಕೇಟ್ ತೋರಿಸಬೇಕಾದ್ರೆನೆ ತಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೇಟಿವಿಟಿ ಕೂಡ ತೋರ್ಸಿದ್ದಾರೆ. ಲೂಸ್ ಮಾದನ self introduction ಇಂದ ಶುರುವಾಗುವ ಚಿತ್ರ, ಮಡಿವಂತರಿಗೆ ಹಿಡಿಸಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಕಾರೆಂಬ ಕನಸಿನ ಬೆನ್ನೇರಿ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗನ ಕಥೆಯೇ ಸಿದ್ಲಿಂಗು. ಕಥೆಯೂ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹೋಗಿ ಬಂದರೂ ಸಿದ್ಲಿಂಗುವಿನ ಕನಸಾದ ಕಾರಿನ ಸುತ್ತವೇ ತಿರುಗುತ್ತದೆ.ಚಿತ್ರದ ಕ್ಯಾಮರ ಕೆಲಸವಂತೂ ಅದ್ಭುತ. ಸತ್ಯ ಹೆಗಡೆಗೆ ಕಡೆಗೂ ಒಬ್ಬ ಕಾಂಪಿಟೀಟರ್ ಬಂದ ಹಾಗಿದೆ. ಅನೂಪ್ ಸೀಳನ್ ಸಂಗೀತ ಕೂಡ ಇಂಪಾಗಿದೆ.ನಟನೆಗೆ ಬಂದರೆ, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಬಿದ್ದವರಂತೆ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. mostly ಇದು ರಮ್ಯರ best performance ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಬರುವ ಗಿರಿಜಾ ಲೋಕೇಶ್ ಅವರ ನಟನೆಯು ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಸಂಭಾಷಣೆ ಬರೆದಿರುವ ವಿಜಯ ಪ್ರಸಾದ್ ಅದಕ್ಕೆ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಡೈಲಾಗ್ ಗಳು ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಆಗೆ ಇವೆ. ಆದ್ರೆ ಸೆನ್ಸ್ಸಾರ್ ನವರಿಗೆ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅಲಲ್ಲಿ ಬೀಪ್ ಕೇಳ್ಸುತ್ತೆ. ಅದ್ಧೂರಿ ಖರ್ಚಿಲ್ಲದೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಚಿತ್ರ ಮಾಡ್ಬೋದು ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಇದು ಒಳ್ಳೆಯ ಉದಾಹರಣೆ.

ಹಾಗಂತ ಇದರಲ್ಲಿ negative ಏನು ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಅಲ್ಲ. ಚಿತ್ರ ಇನ್ನಷ್ಟು crisp ಆಗಿ ಇರ್ಬೇಕಿತ್ತು. interval ಬರೋಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದರ್ಧ ದಿನ ಕಳೆದ ಭಾವನೆ ಬರುತ್ತೆ. ಕಡೆ ಕಡೆಗೆ ಚಿತ್ರ ಅತಿಯೆನಿಸುವಷ್ಟು differentಆಗಿದೆ. ಇದು ನಿರ್ದೇಶಕರ ಮೊದಲ ಚಿತ್ರ ವಾದ್ದರಿಂದ ಗ್ರೇಸ್ ಕೊಡಬಹುದು. ಅವರ ಕ್ರಿಯೇಟಿವಿಟಿ ಖಾಲಿಯಾಗದೆ ಇದ್ರೆ, ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನ ಅವರಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು.

ವೀಕೆಂಡ್ ಮಸ್ತಿಗೆ ಸಿದ್ಲಿಂಗು ಖಂಡಿತ ಮೋಸ ಮಾಡಲ್ಲ..ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಎಂಜಾಯ ಮಾಡಿ..

ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ

2010-11-18T17:29:00.000+05:30

ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೮ರಂದು ನಮ್ಮ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವವನ್ನು ಅದ್ಧೂರಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಾಯಿತು.

ಬೆಳಗ್ಗೆ ೮:೩೦ ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಶ್ರೀ. ಕೆ.ಕೆ. ಲಕ್ಷ್ಮೀಪ್ರಸಾದ್ ರವರು ಧ್ವಜಾರೋಹಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಈ ವರ್ಷದ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಸಂಭ್ರಮ ಶುರುವಾಯಿತು. ಧ್ವಜಾರೋಹಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾಡಗೀತೆಯಾದ "ಜೈ ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ"ಯನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹಾಡಿದೆವು. ತದನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದಂತಹ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಹಂಚಿದ್ದಾಯಿತು.

ನಂತರ ಶುರುವಾಯಿತು ನೋಡಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಛೇರಿಯ ಒಳಾಂಗಣ cafeteria ಶೃಂಗರಿಸುವ ಸಂಭ್ರಮ. ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಪುಟ್ಟ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಹೂವಿನಿಂದ ಸಿಂಗರಿಸಿದ್ದಾಯಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೆ ಡೊಳ್ಳು ಕುಣಿತ ಮತ್ತು ವೀರಭದ್ರ ಕುಣಿತ ತಂಡದವರ ಆಗಮನವಾಯಿತು. ಸರಿ ಅವರಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿ ತಯರಾಗಿರಲು ಹೇಳಿ, ನಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನೇ ಕರಗವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರಲು ಸಿದ್ಧಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದೆವು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ವಿಡಿಯೊ ಹಾಗು ಧ್ವನಿವರ್ಧಕಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಯುತಿತ್ತು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗಂಟೆ ೧ ಆಯಿತು.

ಡೊಳ್ಳು ಕುಣಿತ ಮತ್ತು ವೀರಭದ್ರ ಕುಣಿತ ತಂಡದವರನ್ನು ಕಛೇರಿಯ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಸುತ್ತು ತಮ್ಮ ಕಲೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾ ಬಂದರು. ಡೊಳ್ಳಿನ ಸದ್ದಿಗೆ ಇಡೀ ಕಛೇರಿಯ ಜನ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡರು. ಅವರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಮಾನವ ಪಿರಮಿಡ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಡೊಳ್ಳು ಬಾರಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡ ನಮ್ಮ ಪ್ಯಾಟೆ ಮಂದಿ ಆಶರ್ಯ ಚಕಿತರಾದರು. ಇನ್ನು ವೀರಭದ್ರ ಕುಣಿತವನ್ನು ಕಂಡ ಜನ ಊಟವನ್ನು ಮರೆತು ಅವರ ಕಲೆಯನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತ ನಿಂತರು. ವೀರಭದ್ರ ಕುಣಿತದವರ ಮುಖಭಾವವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಪದಗಳು ಸಿಗೋದಿಲ್ಲಾ..ಅದೇನಿದ್ರು ನೋಡಿ ಸವಿಯೋದೆ ಚೆಂದ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಆಗುತ್ತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ.. ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಕರಗದ ಉತ್ಸವ ಶುರುವಾಯಿತು. ಈ ಸಲದ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಥೀಮ್ "ಬೆಂಗಳೂರು ದರ್ಶನ" ವಾಗಿದ್ದ ರಿಂದ, ಕರಗದ ಜೊತೆ ಕೆಂಪೇಗೌಡರ ವೇಷಧಾರಿಯೊಬ್ಬರು ಸಭಾಂಗಣದ ಒಳಗೆ ನಡೆದು ಬಂದರು. ಕರಗಕ್ಕೆ ಡೊಳ್ಳು ಕುಣಿತ ಹಾಗು ವೀರಭದ್ರ ಕುಣಿತದವರಿಂದ ಸ್ವಾಗತ ಸಿಕ್ಕಿತು. ನಂತರ ಕರಗಕ್ಕೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ೨:೪೫ ಗೆ ಶುರುಮಡಿದೆವು. ಶಿವು ಹಾಗು ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿ ಯವರ ಆತಿಥ್ಯದಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಗಣಪನ ಆರಾಧನೆಯೊಂದಿಗೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಈ ಸಲ ಗಣಪನ ಪೂಜೆ ನೃತ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ್ದು ನಮ್ಮವರೇ ಆದ ಸಿಂಧುರವರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಗಳಾದ ಶ್ರೀ ಯೋಗರಾಜ ಭಟ್ ಅವರು ಆಗಮಿಸಿದರು. ಭಾರಿ ಚಪ್ಪಾಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಜನರು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಅವರ ಜೊತೆ ನಮ್ಮವರೆ ಆದ ಶ್ರೀ. ಕೆ.ಕೆ. ಲಕ್ಷ್ಮೀಪ್ರಸಾದ್ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಭುವನೇಶ್ವರ ನಾಯಕ್ ದೀಪ ಬೆಳಗಿಸಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದರು.

ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರಿನಿ ಮತ್ತು ತಂಡದವರು "ಹಚ್ಚೇವು ಕನ್ನಡದ ದೀಪ" ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ಈ ವರ್ಷ ಗತಿಸಿದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮೇರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಹಾಡಿನ ಮೂಲಕ ಶ್ರಧ್ಧಾಂಜಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಶ್ರೀ. ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ ಅವರು ಈ ಟೆಕ್ಕಿ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಕುರಿತು ಮಾತನ್ನಾಡಿದರು. ತಮಾಷೆಯಾಗೆ ಇದ್ದ ಅವರ ಮಾತುಗಳು, ಮುಗಿಯುವ ಅಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾದ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತು. ಸಭಿಕರ "ಒಂದು ಹಾಡು" ಎಂಬ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿಯದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪಂಚರಂಗಿ ಸಿನಿಮಾದ "ಗಳು" ಡೈಲಾಗ್ ಅನ್ನು ನಮ್ಮ software ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಹೇಳಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಂದ ಭರ್ಜರಿ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳ ಕೆಲವು ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಲಾಯಿತು. ಹರ್ಷ ಮತ್ತು ತಂಡದವರಿಂದ "ಬೆಂಗಳೂರು ೨೨೫೦" ಎಂಬ ನಾಟಕ ನೆರದಿದ್ದ ಸಭಿಕರಿಗೆ ಮನೋರಂಜನೆ ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿತು. ನಂತರ ವಿಠ್ಠಲ್ ಮತ್ತು ತಂಡದವರಿಂದ "ತಗಡಾನಿಕ್" ಎಂಬ ಟೈಟಾನಿಕ್ ಚಲನಚಿತ್ರದ spoof ಎಲ್ಲರನ್ನು ನಗೆಗಡಲಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿತು. ನಂತರ ಕೌಶಿಕ್ ಮತ್ತು ತಂಡದವರಿಂದ "ಮಠ" ಎಂಬ ಮ್ಯಾಡ್ ಆಡ್ಸ್ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಹುಚ್ಚೆಬಿಸಿತು."ಬೆಂಗಳೂರು ದರ್ಶನ" fashion showದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ನಾಡ ಪ್ರಭು ಕೆಂಪೇಗೌಡ. ನಂತರ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ಪರಿಚಯ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ food ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ಪರಿಚಯ, ಚಿತ್ರ ಸಂತೆ, ಕ.ರ.ವೇ, kingfisher/ ಆರ್.ಸಿ.ಬಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನೈಟ್ life ಬಗ್ಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು.ತದನಂತರ ಚಿರಂಜೀವಿ ಮತ್ತು ತಂಡದವರಿಂದ ನೃತ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ನಡೆಯಿತು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಈ ಸಲದ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 3067 ನ ಒಂದು ದಿನ.. cont..

2010-11-02T12:43:00.003+05:30

ದುರ್ಯೋಧನ FBದು ಒಂದು screen shot...ಯುದ್ಧ confirm :(

ನೀವು ಪೇಪರನವ್ರು ಅಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟೇನಾ???

2010-05-23T14:24:00.000+05:30

ನೀವು ಪೇಪರನವ್ರು ಅಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟೇನಾ???

ನೆನ್ನೆ ಉಂಟಾದ ಭೀಕರ ದುರಂತದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನ ವಿಶೇಷ ಬುಲೆಟಿನ್ ನಲ್ಲಿ ತಲುಪಿಸಿದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನ ಇಂದಿನ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿರುವ ಪದಗಳನ್ನ ಓದಿದರೆ, ಅಪಘಾತದ ಭೀಕರತೆಯನ್ನ ತಿಳಿಸುವ ಬದಲು..ಸುದ್ದಿಗಾರರ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪತ್ರಕರ್ತನಾದವನಿಗೆ ೨೪ ಗಂಟೆಗಳು ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆನೇ ಯೋಚಿಸಬೇಕು, ಒಂಚೊರು ಸೆಂಟಿಮೆಂಟ್ ಇರಬಾರದು ಅನ್ನೋದು ನಿಜವಾದರು..ಈ ತರಹದ ದುಖಃದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ " ನಾಲ್ಕೇ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಪುಟಗಳ ಪೊರ್ಣ ವರ್ಣರಂಜಿತ ವಿಮಾನ ಪತನ ವಿಶೇಷ ಬುಲೆಟಿನ್ ರೆಡಿ" ಅನ್ನೋ ಸಾಲುಗಳು ಬೇಕಿತ್ತಾ? ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸಹ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನ ನಿಭಾಯಿಸಿದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು..ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆನೇ boasting ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ...

ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಎನಾದ್ರು positiveಆಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತೀರಾ Mr.ಪತ್ರಕರ್ತರೆ??

ತುಂಬಾ ದಿನಗಳ ನಂತರ....

2010-05-21T09:21:00.001+05:30

almost ವರ್ಷನೇ ಆಯ್ತು ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಏನಾದರು ಬರೆದು...ಜೀವನದ priority ಗಳು change ಆಗ್ತ ಇದ್ದಂತೆ ಬರೆಯೋದು ಕೂಡ ನಿಂತು ಹೋಗಿತ್ತು. ಈ weather ಮತ್ತೆ ಕಳೆದ ವಾರ ಹೋದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಪ್ರವಾಸ ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. Mostly ಈ ವೀಕೆಂಡ್ ಕೂತು ಬರಿತೀನಿ.

ಹೀಗೊಂದು ಪತ್ರ..

2009-10-05T08:36:00.011+05:30

ಈ ಬರಹ ನನ್ನ ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸ್ಸಿದ್ದು. ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿ ಪ್ರವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ (http://jakashudga.blogspot.com/2007/07/2.html) ಬರೆದಿದ್ದೀನಿ. ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಮನೆ ಈಗ ಸ್ಮಾರಕವಾಗಿದೆ.ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪತ್ರದ photo ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಬಿ.ಎಂ.ಶ್ರೀ ಅವರು ಬರೆದಿರುವುದು.ಅದು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಅಂದರೆ.. ವರ್ಣಿಸಲು ಪದಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅದರ photo ತಗೆಯಲು ಅನುಮತಿ ಕೊಡುವಂತೆ ನಾ ಅಲ್ಲಿನ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರಿಗೆ ಗೋಗರೆದರೂ, ಅವರು ನನಗೆ photo ತಗೆಯಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಕಡೆಗೆ ನಿರಾಸೆಯಿಂದ ವಾಪಸ್ ಬಂದಿದ್ದಾಯಿತು.

ಪ್ರವಾಸದಿಂದ ಬಂದ ಮೇಲೂ ನನ್ನನ ಆ ಪತ್ರ ತುಂಬಾ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮನಾಸ್ತಕರು ಯಾರು ಸಿಕ್ಕರೂ ಅವರ ಬಳಿ ಇದೇ ವಿಷಯ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಆ ಪತ್ರದ ಒಂದು photo ಸಿಗುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಕಾದರೆ, ಗೆಳೆಯರಾದ ಅನುಶ್ರುತ ಅವರು, ನಾನು ಅದರ photo ತಂದು ಕೊಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರು. ಅವ್ರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಾಗೆ ಹಾರಿಸಿದ ಮೇಲೆ photo ನ ಮೊನ್ನೆ ತಂದು ಕೊಟ್ರು. ಕಡೆಗೊ ಸಿಕ್ಕಿತಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಖುಶಿಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಆ photo ನ ಕೆಳಗೆ upload ಮಾಡಿದ್ದೀನಿ.ನೋಡಿ..ಆನಂದಿಸಿ.

ಮರೆತ ಮಾತು: ಗೆಳಯರಾದ ಗೌರೀಶ್ ಅವರು, ಕುವೆಂಪು ಅವರ degree certificate ದು photo ಕೊಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರು, ಅದು ಇನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.ಸಿಕ್ಕಿದ ಕೊಡ್ಲೆ ಅದನ್ನೂ upload ಮಾಡ್ತಿನಿ.

ಗೌರೀಶ್ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?

ಕ್ರಿ.ಪೂ. 3067 ನ ಒಂದು ದಿನ..

2009-09-03T08:17:00.004+05:30

ಇವತ್ತಿಗೆ ೪ನೇ ದಿನ. ಕಳೆದ ೩ ದಿನದಿಂದ ಅಮ್ಮ ತುಂಬಾ tension ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ್ರು. ಇವತ್ತು ನನಗೆ ತಡೆಯಲು ಆಗದೆ ಅವರ ಚಿಂತೆಗೆ ಕಾರಣ ಏನು ಅಂತ ಕೇಳೇಬಿಟ್ಟೆ. ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರ ನನ್ನನ confuse ಮಾಡ್ತು. war start ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಸುದ್ಧಿ ಇದೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅಮ್ಮ, ನನನ್ನೂ ಗಾಬರಿ ಮಾಡಿದ್ರು. full details ಕೇಳಿದ್ರೆ ಅವ್ರು ಹೇಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸರಿ ಮಾಮನ್ನ ಕೇಳಿದ್ರೆ ವಿಷಯ ಏನು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಅನ್ಕೊಂಡು ಮಾಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ."ಏನೋ war start ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಅಮ್ಮ ಹೇಳ್ತಾಯಿದ್ದ್ರು, ಏನ್ ಕಥೆ " ಅಂತ ಮಾಮನಿಗೆ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಅವ್ರು ನನ್ನ ಒಂಥರಾ ನೋಡಿ flash back ಅಲ್ಲಿ story ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರು.ಇದು ೧೩ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಶುರುವಾದ ಕಥೆ. ನನಗೆ ಆಗ ಇನ್ನೂ ೮ ವರ್ಷ. ಆವಾಗ ನಮ್ಮ ರಾಜನಾದ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೂ ಅಂದರೆ ಕೌರವರಿಗೂ ಪಾಂಡವರಿಗೂ ಯಾವುದೊ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕಿರಿಕ್ಕು ಉಂಟಾಗಿ ಅದನ್ನ ಸರಿಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ನಮ್ಮ external affairs ಮಂತ್ರಿ ಶಕುನಿ ಒಂದು idea ಕೊಟ್ಟರಂತೆ. ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಕೌರವರಿಗೂ ಪಾಂಡವರಿಗೂ ಪಗಡೆ match ಆಗಲಿ, ಯಾರು ಸೋಲುತ್ತಾರೋ ಅವರು ೧೨ ವರ್ಷ ವನವಾಸ, ೧ ವರ್ಷ ಅಘ್ನಾತ ವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ. ಪಗಡೆ match ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಸೋತು ೧೩ ವರ್ಷ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಡೆ ದುರ್ಯೋಧನ ಪಾಂಡವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ rule ಮಾಡೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. last monthಗೆ ೧೩ ವರ್ಷ ಆಯಿತು, so ವಾಪಸ್ ಬಂದ ಪಾಂಡವರು ಈಗ ಅವರ ಪಾಲಿನ ರಾಜ್ಯನ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ, ಆದ್ರೆ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಅದು ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪಾಂಡವರ negotiater ಆಗಿ ಬಂದು ದುರ್ಯೋಧನ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡಿದನಂತೆ, ಆದ್ರೂ ಒಂದು understandingಗೆ ಬರೋಕೆ ಆಗಿಲ್ಲ. so ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ war ನಡೆಯೋದು guarantee ಆಯ್ತು.
ಇದೇ ವಿಷಯನ ನಾನು ನನ್ನ friends ಹತ್ರ discuss ಮಾಡಿದಾಗ, ಇದೇ story ದು ಇನ್ನೊಂದು version ಗೊತ್ತಾಯ್ತು. ಪಗಡೆ matchಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ರಾಜ್ಯ, ಚಿನ್ನ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸೋತು ಕಡೆಗೆ ಅವರ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಪಾಂಚಾಲಿನು ಕೂಡ betಗೆ ಇಟ್ಟು, ಸೋತು ಹೋದರಂತೆ. ಪಾಂಚಾಲಿನ ಗೆದ್ದ ದುರ್ಯೋಧನ ಪಗಡೆ game ನಡೀತಾಇದ್ದ stadium ಅಲ್ಲೇ ಅವಳನ್ನ ಅಪಮಾನಗೊಳಿಸಿದನಂತೆ. ಆ ಸಿಟ್ಟು ಇನ್ನು ಪಾಂಚಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಅವಳೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಜೊತೆ deal ಮಾಡಿ negotiation cancel ಹಾಗೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ, war ಶುರು ಮಾಡ್ಸಿ, ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ planಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಳೆ ಅಂತ friends ಹೇಳಿದ್ರು.
ಆದ್ರೆ ನನಗೆ ಈ version ನಂಬೋದಕ್ಕೆ ಆಗ್ತಯಿಲ್ಲಾ. ದುರ್ಯೋಧನ ನಮ್ಮ ರಾಜನಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ತುಂಬಾ ಓಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ engineering universityನೂ ಅವರೇ start ಮಾಡಿದ್ದು. ಮತ್ತ್ತೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬಡವರ ಪರ program ಮಾಡಿ ಬಡವರ ಉಧ್ಧಾರಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತುಂಬಿದ stadiumಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸಿನ ಜೊತೆ ಹಾಗೆ misbihave ಮಾಡೋಕೆ chanceಏ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ವಾದ. ಮತ್ತೆ ಪಗಡೆ game betಅಲ್ಲಿ ಸೋತವರು ರಾಜ್ಯ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದರೇ ವಿನಹ ಸೋತವರು ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್ ಬಂದಾಗ ರಾಜ್ಯ return ಕೊಡಬೇದು ಅಂತ ಏನು rules ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲಾ. so ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ದುರ್ಯೋಧನಮಾಡಿದ್ದು correctಉ ಅಂತ ನನ್ನ ಭಾವನೆ.
ನನ್ನ feelingsಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬೆಲೆ ಕೊಡ್ತಾರೆ, ಹೇಗಿದ್ದ್ರೂ ನನ್ನ semester exams ಮುಗಿದಿದೆ, next semester ಶುರುವಾಗೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಈ war ಮುಗಿದರೆ ಸಾಕು ಅಂತ ಅನಿಸ್ಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ನನಗೆ ಈ ತರಹ ಆದ್ರೆ, ನನ್ನ ಮಾಮನ ಮಕ್ಕಳು war ಶುರುವಾದ್ರೆ schoolಗೆ ರಜ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ನನ್ನ ಮಾಮ ಅವರ export import ವ್ಯಾಪಾರ loss ಆಗಬಹುದು ಅನ್ನೋ tensionಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ last ಎರಡು monthಇಂದ ಯಾರಿಗು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದಂಗೆ ಹಾಗಿದೆ.
ಮುಂದೇನು ಆಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ. ಆದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತೋ ಅಷ್ಟು fastಆಗಿ blogಅಲ್ಲಿ updates ಕೊಡೋಕೆ try ಮಾಡ್ತಿನಿ. ಅತೀ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ blogನupdate ಮಾಡ್ತಿನಿ. ಈ situation ನ latest updatesಗೆ ನನ್ನ blogಗೆ ಅವಾಗವಾಗೆ visit ಮಾಡ್ತಾಯಿರಿ.

ಅಡ್ಡೆಸ್ರು..

2009-08-14T14:03:00.007+05:30

ಮೊನ್ನೆ ಹೀಗೆ ಗೆಳಯರೆಲ್ಲ ಸೇರಿರ ಬೇಕಾದ್ರೆ ಈ ವಿಷ್ಯ ಬಂತು. ನಾವುಗಳು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಕರಿಬೇಕಂದ್ರೆ ಬರೀ ಅಡ್ಡ ಹಸರುಗಳನ್ನ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತೀವಿ ಅಂತ. ನಾನ್ಯಾಕೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಅಡ್ಡ ಹೆಸರ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಬಾರದು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅದರ ಫಲವಾಗೆ ಈ ಬರಹ.

ಮೊದಲು ನನ್ನ ಅಡ್ಡ ಹೆಸ್ರು ಹೇಳ್ತಿನಿ. ಅಮೇಲೆ ಬೇರೆಯವರದು.

ಚಂದನ್- ಚಂದು,- ನನ್ನ ಹೆಸರ short form.

-ದೇವೆಗೌಡ್ರು (DG)- ಕಾಲೇಜ್ ಅಲ್ಲಿ ನಾ ತುಂಬ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡ್ತ ಇದ್ದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ classmates ಇಟ್ಟ ಹೆಸ್ರು ಇದು.

-ಡೈರಕ್ಟರ್- ಹಂಪಿ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಹೆಸರು..ಯಾವಗಲೂ ಕ್ಯಾಮರ ಇಟ್ಕೊಂಡ್ ಓಡಾಡ್ತ ಇದ್ದುದ್ದಕ್ಕೆ.

ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಓದಬೇಕಾದ್ರೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಹೆಸ್ರುಗಳು

ಮತ್ತೀಕೆರೆ ಮಹೇಶನಿಗೆ- ಮತ್ತಿ, ಸೈಕು

ಹೆಸರಘಟ್ಟ ಮಹೇಶನಿಗೆ- ತಾತ

ಸಂಜಯ್ ಗೆ- ದಳ್ಳಾಳಿ

ವಿನಯ್ ಗೆ- ಬಳಾಂಗ್

ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವಿನಯ್ ಗೆ- ಪಿಲ್ಸ್

ಸುಬ್ಬುಗೆ- ಪಿಯೊಟ್ಟ್

ಪ್ರವೀಣ್ ಗೆ- ಟಾರ್ಟೈಸ್

ಸುನಿಲ್ ಗೆ- ಟ್ಯೂಬ್

ಸುರೇಶ್ ಗೆ- ಮಾರಿ

ಶ್ರೀಧರ್ ಗೆ- ಮಳೆ ( ಅವ್ನ ಹುಡ್ಗಿ ಹೆಸ್ರುದು ಅರ್ಥ)

ರತೀಶ್ ಗೆ- ಮಾಮ

ಪ್ರಸನ್ನ ಗೆ- ಸಿಂಕೇಶ್ ( ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಸೀನ್ ಯಿಂದ ಸಿಂಕ್ ಆಗ್ತ ಇದ್ದ)

ಜೆನಿಲ್ ಜಾರ್ಜ್ ಗೆ- ಹುಚ್ಚ,

ವಿನಾಯಕ ಗೆ- ಡಡ್ಕನ್.

ಮತ್ತೆ office collegues ಇಟ್ಟಿರುವ ಹೆಸ್ರುಗಳು

ಮೋಹನ್- ಗಾಳಿ

ಶ್ರೀನಂದ- ಹೀರೋ

ಮಧು- ಡಾನ್ಸ್ ಮಾಸ್ಟರ್

ಮಂಜು- ಕೋಳಿ

ಉಮೇಶ್ -ತೋಸ

ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ಹೆಸ್ರುಗಳು
ಗಿರಿ- ಕಸ್ತೂರಿ

ಲೋಹಿತ್- ಡಿಕ್ಕಿ

ಬಾಬು- ಬಾಂಬು

ಇದು ಬರಿ ಹುಡುಗರದು ಅಯಿತು. ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ಅಡ್ಡೆಸ್ರು ಹೀಗಿವೆ:( ಅವರ ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ಹೇಳೊಲ್ಲ..ನನ್ನ safety ಗೆ)

ಪದ್ದು, ಕುಳ್ಳಿ, ಬಾತು, ಪಲ್ಯ, ಡವ್ ರಾಣಿ, ತಿಥಿ, ಗೋಲ್ಡು, ಮಿಂಚು, ಮಿಂಚಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲು, ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ, ಹೊಸ ಮಿಂಚು, ಪೀಪಮ್ಮ, ಆಲದ ಮರ, ಕಡ್ಡಿ, ಮಮ, ಗುಂಡು,ಚಂದವಳ್ಳಿ ತೋಟ, ವಸುಂಧರ ದಾಸ್, ಮಿನುಗು ತಾರೆ ಕಲ್ಪನ,ಡಾಕ್ಸ್,ಚಮೇಲಿ,ಜಿಲೇಬಿ, ದಾಟ್, ಫ಼ೀಲಿಂಗ್ಸ್.

ಈ ಬರಹ ನಿಮ್ಮ ಹಳೆ ಅಡ್ಡೆಸ್ರು ನೆನಪು ಮಾಡಿದ್ರೆ ನನ್ನ ಬರಹ ಸಾರ್ಥಕ ಆದಂತೆ.

ಮಳೆಯಲಿ...ಜೊತೆಯಲಿ... A romantic journey...

2009-07-07T21:05:00.002+05:30

ಈ ಮಳೆನೆ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ...ಅವಳ ನೆನೆಪ ಹೊತ್ತು ತರೋದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು. ಈ ಸಾರಿಯ ಮೊದಲ ಮಳೆ ತಂದ ನೆನೆಪ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ..ಕೇಳಿ.

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಗಳೇ ಹಾಗೇ.. ನನ್ನದು ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ..ಅವಳದು ಜೋರು ಮಳೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇದೆ..ಥೇಟ್ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಹಾಗೆ ಫ಼ುಲ್ಲ್ ಉಲ್ಟಾ ...ನಾ ಶುಧ್ಧ ಮಾಂಸಹಾರಿ..ಅವಳು ಮೊಟ್ಟೆ ಕೂಡ ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ..ನಾ ನಾನ್ ಸ್ಟಾಪ್ ರೇಡಿಯೊ..ಅವಳು ಮೌನ ಗೌರೀ.. ಅವಳು ಮೂರು ಕೋಟಿ ದೇವರಿಗೂ ಭಕ್ತೆ..ಆದರೆ ನಾ ಅವಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಭಕ್ತ.
ಇದು ನಡೆದದ್ದು ಸುಮಾರು ೫ ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ..ಅಂದು ಅವಳ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ..ಮಳೆ ಬೇರೆ ಬರುತ್ತಾಯಿತ್ತು ಅಂತ ಸಪರೇಟಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಬೇಕ್ಕಿಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ..ಬೆಳ್ಳ್ಂಬೆಳ್ಳಗೆ ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ತಿಳಿಸಿ, ಉಡುಗೊರೆ ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಆಯಿತು. ಸಂಜೆ ಅವಳ favourite ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಮಾತಾಯಿತು.
"ನಾ ಆಗ್ಲೆ ಬಂದಾಯಿತು..ನೀ ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀಯ " ಅಂತ ಅವಳ ಕರೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೆ ನಾ ಆಫೀಸ್ ಇಂದ ಹೊರಟೆ. ಆಗ ಘಂಟೆ ೫:೩೦. ದೇವಸ್ಥಾನ ತಲುಪಿದಾಗ ೬. ಬಿಳಿ ರೇಶಿಮೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನವಳು ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಅಂದವನ್ನು ವರ್ಣಿಸೋದಕ್ಕೆ ಪದಗಳು ಕೂಡ ಸಾಲುವುದಿಲ್ಲಾ..ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಯತ್ನ ಕೂಡ ನಾ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲಾ. ಇವತ್ತಿಗೆ ಅದು ನಡೆದು ೫ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ..ಆ scene ಇನ್ನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ. ಯಾವತ್ತೂ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹೋಗದ ನಾನು ಅಂದು ಮರುಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ದೇವಳದ ಒಳಗೆ ಹೋದೆ.ಅವಳ ಚಿತ್ತವೆಲ್ಲಾ ದೇವರ ಮೇಲ್ಲಿದ್ದರೆ..ನನ್ನ ಗಮನವೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ದೇವತೆ ಕಡೆಗೇನೆ.
ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ ಆ ದಿನ ನನ್ನ ದೇವತೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದಳು. so ಭಕ್ತನಾದ ನಾನು ಕೂಡ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಬಂದಾಗ ೬:೩೦. ಹೊರಗೆ ತುಂತುರು ಮಳೆ ಹಾಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾಯಿತ್ತು. ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಎಂದು ನಾ ನನ್ನ ಬೈಕ್ ತೆಗದೆ. ಅವಳು ನಮ್ಮೊರ ಮಹರಾಣಿ ಥರ ಛತ್ರಿ open ಮಾಡಿ ಬೈಕ್ ನ ಹಿಂಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಳು. ತುಂಬಾ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ನಾ ತುಂಬಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬೈಕಲ್ಲಿ ಇದ್ರೂ ಕೂಡ ಅವಳು ಛತ್ರಿಯನ್ನು ಮಡಿಚಿರಲಿಲ್ಲಾ. ನಮ್ಮ ಈ ride ಯಾವುದೋ ಮಹಾರಣಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನುನೆನಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸುತ್ತಮುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಜನರೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮನ್ನೆ ನೋಡುವುದಾಗಿತ್ತು. ಜಗತ್ತಿನ ಬಹಳ ಜನಕ್ಕೆ ಈ ಸುಖ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ..ಮನದನ್ನೆಯನ್ನ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಅವಳು ನೆಪ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಛತ್ರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ರಾಣಿಯ ಹಾಗೆ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಾ ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ದೃಷ್ಟಿಗಳಿಸುತ್ತಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೈನ್ ರೋಡಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುವುದು..ಒಹ್ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ...
ಮಳೆಯಲಿ ನೆನೆದು ಅವಳ ಮನೆ ತಲುಪಿದಾಗ ರಾತ್ರಿ ೮. ಅವಳಿಗೆ good night ಹೇಳಿ , ಆ ಸಂಜೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ನಾ ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟೆ.

ಇಂದು ಅವಳು ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾದರು..ಅವಳ ಜೊತೆ ಕಳೆದ ಒಂದೊಂದು ಗಳಿಗೆ ಕೊಡ ಇನ್ನು ಹಸಿರಾಗೆ ಇದೆ..

ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಕೂಡ ಈ ದಿನ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ದಿನ ದೂಡುತ ಇದ್ದೀನಿ.
PS: ಕಲ್ಪನಗೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ..ಅಲ್ಲವಾ?

ಕಪಿಲಿಪಿಸಾರ

2009-04-30T09:51:00.003+05:30

ಕೆ.ಎನ್. ಗಣೇಶಯ್ಯ ನವರ ೩ನೇ ಪುಸ್ತಕ. ಲೇಖಕರು ಕೃಷಿ ವಿಙ್ನಾನಿಯಾಗಿದ್ದವರು. ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಕೊಂಡು ರಚಿಸಿರುವ ಈ ಕೃತಿ ಬಹಳ ರೋಚಕವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ೮೦% ವಾಸ್ತವ ಅಂಶವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ೨೦% ತಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನ ಅರಿಯಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕಥೆಯ ಮೂಲ ಮನುಷ್ಯನ ಅಮರತ್ವದೆಡಗೆ ಇರುವ ಆಸೆಯನ್ನ ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳುವತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಬಗ್ಗೆ. ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೋಮಾದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಬೇಕೆಂದಾಗ ಅದರಿಂದ ಆಚೆ ತಂದು, ಅವನ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಈಗಿರುವ ತಂತ್ರಙ್ನಾನವನ್ನುಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೋಮಾದಿಂದ ಆಚೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾದಗ,ಅಮೆರಿಕದ ವಿಜ್ಘಾನಿಗಳು ನಮ್ಮ ರಾಮಯಣದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನಹರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಬರುವ ರಾಮ - ರಾವಣರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಮ ಪ್ರಙ್ನೆ ತಪ್ಪುವುದು ಮತ್ತು ಸಂಜೀವಿನಿ ಗಿಡದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಸರಿಯಾಗುವುದು ಈಗಿನ ಕೋಮಾ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ, ಸಂಜೀವಿನಿ ಗಿಡವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವೈಙ್ನಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಧನ ಸಹಾಯ ನೀಡಿ, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಸಂಚು ರೂಪಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.ಉತ್ತರ ಭಾರತದಿಂದ ಶುರುವಾಗುವ ಕಥೆ,೪ ಕವಲಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಯುರ್ವೇದ ವಿಙ್ನಾನಿ ನಡೆಸುವ ಸಂಶೋಧನೆ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅಶ್ವಿನಿಗಳ(ಸಾತ್ವಿಕ ವೈದ್ಯರುಗಳ ಗುಂಪು)ಸಮಾಗಮಾ,ಚೆನ್ನೈನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕೊಲೆ, ಅಂಡಮಾನ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರ ಕಥೆ- ಒಂದು ನಿಶ್ಚಿತ orderನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಸಂಜೀವಿನಿ ಗಿಡ ಆಂಜನೇಯ ತಂದ ಕಥೆಯಿಂದ ಉತ್ತೇಜನಗೊಂಡ ವಿಙ್ನಾನಿಗಳು, ಕೋತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.ರಾಮಾಯಣದ ನಂತರ, ಹನುಮಂತ ಅಂಡಮಾನಿಗೆ ತೆರಳ್ಳಿದ್ದ ಅನ್ನೋ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ಅಂಡಮಾನಿನಲ್ಲಿ ಸಂಜೀವಿನಿ ಗಿಡದ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಗುವ ಸುಳಿವಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.ಆದ್ದರಿಂದ ಕಥೆಗೆ "ಕಪಿಲಿಪಿಸಾರ" ಯೆಂದು ಹೆಸರು. ಲೇಖಕರು ರಾಮಾಯಣ, ೨೦೦೪ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸುನಾಮಿ ಘಟನೆ, ಅಂಡಮಾನಿನ ವಿಕಾಸ, ಭಾಷೆಯ ಬೆಳೆವಣಿಗೆ ಮುಂತಾದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕಥೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ವಿಷಯಗಳ ಸಲುವಾಗಿ ಅವರು ನಡೆಸಿರುವ ಅಧ್ಯಯನ,ಶೇಖರಿಸುವ ಮಾಹಿತಿಗಳ ವಿಸ್ತಾರ ಮೆಚ್ಚುವಂತಹದ್ದು.

ಪುಸ್ತಕದ by-line ಹೇಳುವಂತೆ, ಇದು ಒಂದು ರೋಚಕ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ಸರಿ. ಒಂದೇ ಓಟದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಬಹುದಾದಷ್ಟು ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾದ ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಎಲ್ಲರ ಬಳಿಯಲ್ಲು ಇರಬೇಕಾದದ್ದೇ. ಒಮ್ಮೆ ಕೊಂಡು ಓದಿ.ಕೊಟ್ಟ ದುಡ್ಡಿಗಂತೂ ಮೋಸವಿಲ್ಲ.

-೩.೫ ಅಂಕ.

೧- ಓದದ್ದಿದ್ದರೂ ನಷ್ಟವಿಲ್ಲಾ.

೨- ಬಿಟ್ಟಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ ಓದಿ.

೩- ಒಂದು ಪ್ರತಿ ಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದದ್ದು.

೪- ಅವಾಗವಾಗ ಓದುತ್ತಿರಬಹುದು.

೫- ಬೇರೆಯವರಿಗೂ ಓದಲು ಹೇಳಬಹುದು.

೫೦೦ ರುಪಾಯಿಗಳು..

2009-02-14T08:56:00.011+05:30

ಯೂ ಟ್ಯೂಬ್ ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಒಂದು ವೀಡಿಯೊ ನನ್ನ ಈ ಬರಹಕ್ಕೆ ಕಾರಣ..
೫೦೦ ರುಪಾಯಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ನಾವು ಏನು ಮಾಡ್ತಿವಿ ಅನ್ನೋದು ಈ ವೀಡಿಯೊದ ಸಾರಾಂಶ ..

ಇದು ನೋಡಿದ್ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ೫೦೦ ರುಪಾಯಿ ಉಳಿಸೋ ಒಂದು ಸುಲಭ ಐಡಿಯಾ ಬಂತು... ಅದುನ್ನ ನಿಮ್ ಹತ್ರ ಶೇರ್ ಮಾಡ್ತಿನಿ.. ನಿಮಗೂ ಉಪಯೋಗ ಅಗ್ಬಹ್ದು ಅಂತ ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ..
ಈಗ ಎಲ್ಲರ ಹತ್ರ ನು ಮೊಬೈಲ್ ಇರುತ್ತೆ. ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ೬೦% ಜನ ಕಾಲರ್ ಟ್ಯೂನ್ ಹಾಕ್ಸಿರ್ತ್ತಾರೆ.. ಇದರ ಖರ್ಚು
ಎಷ್ಟು ಅಂತ ನೋಡೋಣ ಬನ್ನಿ..
ಮೊದಲ ಸಲ : ೩೦ ರೂಪಾಯಿಗಳು..
ಮೊದಲ ಹಾಡು: ೧೫ ರೂಪಾಯಿಗಳು..
ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಗೆ: ೩೦ ರೂಪಾಯಿಗಳು..
ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ : ೩೦ X ೧೨ = ೩೬೦ ರೂಪಾಯಿಗಳು..
ವರ್ಷಕ್ಕೆ ೧೦ ಸಲವಾದ್ರೂ ಟ್ಯೂನ್ ಬದಲಾಯಿಸ್ತಿವಿ..ಅದರ ಖರ್ಚು: ೧೫೦ ರೂಪಾಯಿಗಳು..
ಒಟ್ಟು ಮೊತ್ತ : ೫೧೦ ರೂಪಾಯಿಗಳು ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ..
ನಿಮಗೆ ಇದು ಬರಿ ೫೦೦ ರುಪಾಯಿ ಅನಿಸಿದರೆ.. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೇಲೆ ಇರುವ ವೀಡಿಯೊ ನೋಡಿ..
ಬೇರೆ ಟೈಮ್ ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ರೂ atleast recession ಟೈಮ್ ಅಲ್ಲಿ ೫೦೦ ರುಪಾಯಿ ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ amount...
ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ..
P.S: ನಾನಂತೂ ನನ್ನ ಕಾಲರ್ ಟ್ಯೂನ್ ತಗಿಸ್ದೆ...

ನೀರು ದೋಸೆ ......

2009-02-14T08:26:00.018+05:30

ನೀರು ದೋಸೆ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ????
ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರಾದ ವಿನುತ ಗೌರೀಶ್ ನೀರು ದೋಸೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಈ ಬರಹ..

ಬೇಕಾಗುವ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು:

ದೋಸೆ
ನೀರು

ಮಾಡುವ ವಿಧಾನ:

ಯಾವುದಾದರು ಹೋಟೆಲ್ ಇಂದ ದೋಸೆ ತನ್ನಿ ..
ಒಂದು ಲೋಟದಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ..
ರುಚಿಯಾದ ನೀರು ದೋಸೆ ತಯಾರು...

ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸರ್ವ ಮಾಡಿ..

@ ವಿನುತ : ನನ್ನ ತಲೆ ಹರಟೆಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ.. ಇದು ಸುಮ್ನೆ ತಮಾಷಿಗೆ...

ಚಿತ್ರ ಸಂತೆ ೨೦೦೯

2009-01-26T22:16:00.024+05:30

ಇದು ಭಾನುವಾರ ( ೨೫ ಜನವರಿ ೨೦೦೯) ನಡೆದ ಚಿತ್ರ ಸಂತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಬರಹ. ಹೆಸರೇ ಹೇಳುವ ಹಾಗೆ ಅದು ಚಿತ್ರಗಳಾ ಸಂತೆ.. ಭಾರತಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಕಲಾವಿದರೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ತಮ್ಮ ಕಲಾಕೃತಿಗಳನ್ನಾ ಪ್ರದರ್ಶನ ಹಾಗು ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಚಿತ್ರ ಕಲಾ ಪರಿಷತ್ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂತೆ ನಡಿಯಿತು. ನಾವುಗಳು ಸಂತೆ ಮುಟ್ಟಿದಾಗ ಸಂಜೆ ೫ ಗಂಟೆ. ಮೊದಲ ದೃಶ್ಯವೇ ನಮಗೆ ಶಾಕ್ ಕೊಡ್ತು... ಸಾಗರದಂತಾ ಜನ.... ಏನಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರು ಒಂದು ಹತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟು ಕಲಾಕೃತಿಗಳು...೧೦೦ ರುಪಾಯಿ ಇಂದ ೨೮ ಸಾವಿರ ರುಪಾಯಿ ವರಗಿನ ಬೆಳೆಬಾಳುವಂತಹದ್ದು.. ( ೧ ಕೋಟಿ ದು ಇತ್ತು ಅಂತ ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲಿ ಓದಿದೆ..ಆದ್ರೆ ಆ ಕಲಾಕೃತಿನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ..) ಸಂತೆ ಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸೋದಕ್ಕೆ ಪದಗಳು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಜಾಸ್ತಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕುಯ್ಯಿವುದಿಲ್ಲ ಕೂಡ. ನಾ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನ ಅಪ್ ಲೋಡ್ ಮಾಡಿದ್ದೀನಿ..ನೀವು ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಿ. ಒಂದು ಮಾತು..ಈ ಸಲ ನೀವು ಇದನ್ನ ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ರೆ...ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ದಯವಿಟ್ಟು ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಡಿ... ಕೊನೆದಾಗಿ..ಚಿತ್ರ ಸಂತೆ ೨೦೦೯ ಲೋಗೋ ಗೆ ನಾನು ತುಂಬ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಪೋಸ್ಟರ್ ಕೊಡಿಸಿದ ಆ ಅನಾಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನಿಗೆ ನನ್ನ ಸಲಾಮು.

ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ.....

2008-09-19T15:40:00.000+05:30

ಪ್ರೇಮ ಗೀತೆ ಬರೆಯಲು
ಪ್ರೇಮಪಾಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರಬೇಕಿಲ್ಲ
ನಾ ಏನು ಬಣ್ಣಿಸಲಿ ನಿನ್ನ ಅಂದವನ್ನು
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಹೆನಲ್ಲ..

****************************

ಮಿಂಚು ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ ಮಳೆಯು ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ
ಈ ನಿನ್ನ ಚೆಲುವಿಗೆ
ಸಾಗರದಾಳ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ ಬಾನಿನೆತ್ತರ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ
ಈ ನನ್ನ ಒಲವಿಗೆ

R24 ರೈಟ್... ರೈಟ್..

2008-08-19T09:00:00.000+05:30

ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ನ ತುಂಬಾ ದಿನದಿಂದ ಬರೀಬೇಕು ಅಂತ ಪ್ಲಾನ್ ಹಾಕ್ತ ಇದ್ದೇ.. ಟೈಮ್ ಸಿಕ್ಕಿರ್ಲಿಲ್ಲ.. ಈಗ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಲ ಕೂಡಿ ಬಂತು. ಸೋ ಇದ್ರಲಿ ಇರೋ ವಿಷ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಔಟ್‌ಡೇಟೆಡ್ ಆಗಿರುತ್ತೆ. ಮಾರತ್ತಳ್ಳಿ ಇಂದ ನನ್ favourite ಏರಿಯಾ ರಾಜಾಜಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಆದಾಗಿನಿಂದ ನನ್ನ ದಿನಚರಿ ಹೀಗಿದೆ..

ನನ್ನ ದಿನಚರಿ ಹೇಳೋಕ್ ಮೊದ್ಲು ..ನಾ ಯಾಕೆ ಮಾರತ್ತಳ್ಳಿ ಇಂದ ರಾಜಾಜಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಆದೇ ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀನಿ.. ಮಾರತ್ತಳ್ಳಿ ಆಫೀಸ್ ಗೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ರ..ಸೊ ಆಫೀಸ್ ಇಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಏನು ಮಾಡೋದು ಅನ್ನೋ ಫೀಲಿಂಗ್ ಬರ್ತಾ ಇತ್ತು ಮತ್ತೆ ಲೇಟ್ ಆಗಿ ಏಳುವುದು.. ಲೇಟ್ ಆಗಿ ಮಲುಗುವುದು ನಡೀತಾ ಇತ್ತು.. ಜೀವನ ದಲ್ಲಿ ಒಂದ್ ಆರ್ಡರ್ ಅನ್ನೋದೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ರಾಜಾಜಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಆದ್ರೆ... ಬೆಳಗೇ ಬೇಗ ಏಳ್ಬೇಕು ..ಆಫೀಸ್ ಇಂದ ಬೇಗ ಬರಬೇಕು.. ಮತ್ತೆ ಶಟ್ಲ್ ಅಲ್ಲಿ ಓದೋಕೆ ಟೈಮ್ ಸಿಗುತೆ (!!) ಅನ್ನೋ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿ... ರಾಜಾಜಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಆದೆ.

ಮೊದಲನೆ ದಿನ ಶಟ್ಲ್ ಅಲ್ಲಿ:.. ಮೊದಲ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ 7 ಗಂಟೆ ಶಟ್ಲ್ ಗೆ 6:30 ಇಂದನೇ ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ದೇ (ಬಸ್ ಮಿಸ್ ಆಗ್ಬಿಟ್ರೆ ಅನ್ನೋ ಭಯ). ನೌಷಾದ್ (ನನ್ ಟೀಮ್ ಮೇಟ್) ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನು ಯಾರು ಪರಿಚಯ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಸೋ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟಾಗ ಬಸ್ ಅಲ್ಲಿ ಫುಲ್ ಸೈಲೆಂಟ್. ನನ್ ಪ್ಲಾನ್ ಸರಿಯಾಗಿದೆ ಅಂತ ಅನಿಸಿತು. ಆದ್ರೆ ನನ್ ಲೆಖ್ಖ ತಪ್ಪು ಅಂತ ತಿಳಿದುದ್ದು ಸಂಜೆ ರಿಟರ್ನ್ ಜರ್ನೀ ಅಲ್ಲಿ...

ರಿಟರ್ನ್ ಜರ್ನೀ.. ನಾ ಶಟ್ಲ್ ಹತ್ತಿದಾಗ ಆಲ್ಮೋಸ್ಟ್ ಫಿಲ್ ಆಗಿತ್ತು ..ಖಾಲಿ ಇರೋ ಒಂದ್ ವಿಂಡೊ ಸೀಟಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆ. ಬಸ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಆಗಿ ಒಂದ್ 10 ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿ ಆಡೊಕೆ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ.. ಅಷ್ಟೇ.. ನನ್ನ ಓದೋ ಪ್ಲಾನ್ ಬಗಾಲ್ ಆಗೊಯ್ತು ..ನಾನು ಅವ್ರ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡೆ ..ಬುಕ್ ವಿಷ್ಯ ಮರ್ತೇವೋಯ್ತು... ಅವತ್ತಿನಿಂದ ಇವತ್ತಿನ ವರೆಗೂ ಒಂದು ಪೇಜ್ ಕೂಡ ಓದೋಕೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ . ಈ ಫೀಲಿಂಗ್ ಗಿಂತ ಒಂದ್ ಅಷ್ಟು ಜನ ಒಳ್ಳೇ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಸಿಕಿದ್ರು ಅನ್ನೋ ಖುಷಿ ಇದೆ..

ನನ್ನ ಮೇನ್ ಟಾಪಿಕ್ ಗೆ ವಾಪಸ್ ಬರ್ತೀನಿ ..ನನ್ನ ದಿನಚರಿ ಇನ್ R24.. ನನ್ ಸ್ಟಾಪ್ ( ಸಪ್ತ ಗಿರಿ ಬಾರ್) ಫರ್ಸ್ಟ್ ಸ್ಟಾಪ್ ನಂ ಶಟ್ಲ್ ಗೆ ..ನಾನು, ಮಧು ಮತ್ತೆ ನೌಷಾದ್ ಹತ್ತುತೀವಿ ..ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ಸ್ಟಾಪ್ ನವರಂಗ್.. ಒಬ್ರು ಸ್ಪೆಶಲ್ ಪರ್ಸನ್ ಇಲ್ಲಿ ಹತ್ತುತ್ತಾರೆ.. ಆವ್ರು ನಂ ಶಾರುಖ್ ಕಂಬಾರ್. ..ಶಟ್ಲ್ ಗೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಲೇಟಾಗಿ ಬಂದು ರನ್ನಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಹತ್ತುತ್ತಾರೆ ( DDLJ style ಅಲ್ಲಿ) ಅದ್ದಕ್ಕೆ ಅವ್ರಿಗೆ ಆ ಹೆಸ್ರು. ನಮ್ಮ ಶಟ್ಲ್ ಲಾಂಗೆಸ್ಟ್ ಚೇಸ್ ಕೂಡ ಅವ್ರ ಹೆಸ್ರಲ್ಲೆ ಇದೆ...( ಚೇಸ್ ಅಂದ್ರೆ ..ಶಟ್ಲ್ ಮಿಸ್ ಮಾಡಿ ಕೊಂಡು ..ಆಟೋ ದಲ್ಲಿ ಚೇಸ್ ಮಾಡಿ ಬಸ್ ಹಿಡಿಯೋದು) ನವರಂಗ್ ಆದ್ಮೇಲೆ ಬಸ್ ಮರಿಯಪ್ಪನ ಪಾಳ್ಯ, ದೇವಯ್ಯ ಪಾರ್ಕ್ ಅಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಂದ್ ಅಷ್ಟು ಜನಾನ ಹತ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ....ಅದ್ರಲ್ಲಿ main ಅಂದ್ರೆ ..ರಘು@ ನವರಂಗ್, ಮಂಜು@ದೇವಯ್ಯ ಪಾರ್ಕ್. ನಮ್ ಹುಡುಗ್ರು ಎಲ್ಲರೂ ಶಟ್ಲ್ ಹೋಯ್ತಾ ಅಂತ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ..ಈ ಮಂಜ ..ಶಟ್ಲ್ ಬಂತಾ ಅಂತ ಫೋನ್ ಮಾಡೋ ಗಿರಾಕಿ.

ದೇವಯ್ಯ ಪಾರ್ಕ್ ಲಾಸ್ಟ್ ಪಿಕಪ್ ಆದ್ಮೇಲೆ ..ನೆಕ್ಸ್ಟ್ happening ಪ್ಲೇಸ್ ಬಂದು..8ತ್ ಕ್ರಾಸ್ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರ ..ಇದು ಯಾಕೆ happening ಪ್ಲೇಸ್ ಅಂದ್ರೆ ...ಬಿಕಾಸ್ ಆಫ್ WIPRO ಹುಡುಗಿ... ಆಕೆ ಯಾರು ಎಲ್ಲಿಯವ್ಲೂ ..ಎನ್ ಹೆಸ್ರು ಏನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ..ಬಟ್ ನೋಡಿದಾಗಲ್ಲೆಲ್ಲ ಫೋನ್ ಅಲ್ಲಿ ಇರೋವ್ಲೂ..8ತ್ ಕ್ರಾಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಬಂತು ಅಂಡ್ ತಕ್ಷಣ ..ನಮ್ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಇರೋ ಎಲ್ಲರ ಕತ್ತು ಲೆಫ್ಟ್ ಗೆ 90 ಡಿಗ್ರೀ ಟರ್ನ್.. ಎಲ್ಲರ್ ಬಾಯಲ್ಲೂ RAGHU RAGHU ಅಂತ ಕಿರ್ಚಾಟ ..ನೆಕ್ಸ್ಟ್ 5 ಸೆಕೆಂಡ್ ಈ ಹುಡ್ಗಿ ಬಗ್ಗೆ ನೇ ಡಿಸ್ಕಶನ್ ನಡಿಯುತ್ತೆ ..ಬರೀ 5 ಸೆಕೆಂಡ್ ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೆ..8ತ್ ಕ್ರಾಸ್ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಆಗಿ 5 ಸೆಕೆಂಡ್ ಗೆ ಒಂದ್ ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನಸಿಗುತ್ತೆ ..ನಮ್ ಹುಡುಗ್ರು ಅಲ್ಲೀವರ್ಗು ಹುಡ್ಗಿ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೊವ್ರು .. sudden ಆಗಿ ..ಕಣ್ ಮುಚ್ಚಿ ಕೈ ಮುಗಿತಾರೆ ..ಸೋ ಹುಡ್ಗಿ ಟಾಪಿಕ್ ಗೆ 5 ಸೆಕೆಂಡ್ ಬ್ರೇಕ್ ..ಆಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ RAGHU ನ ರೇಗಿಸೋದು ಸ್ಟಾರ್ಟ್..

ಶಟ್ಲ್ ಓಲ್ಡ್ ಮದ್ರಾಸ್ ರೋಡ್ ಗೆ ಬರೋ ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಚ್ ಕೊಂಡಿರ್ತಾರೆ . .ಆದ್ರೆ ನಾ ಮಾತ್ರ ಎಚ್ಚರ ಇರ್ತೀನಿ ..ದಿನಾ ಸಿಗೋ ಬೆನ್ನಿಗನಹಳ್ಳಿ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜ್ ಹುಡುಗೀರ್ ಗುಂಪು, ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜ್ ಬಸ್ ಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ಇರೋ ಒಂದ್ pair .. ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲು ಮಾತಾಡೋ ಹುಡ್ಗಿ.. ಅವ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲ ತಲೆ ಕುಣ್ಸೊ ಹುಡ್ಗ.. ಏನು ಚೇಂಜ್ ಆಗಲ್ಲ...

ಮತ್ತೆ ಬಸ್ ಆಫೀಸ್ ಹತ್ರ ಬರೋ ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಎಚ್ಚರ ಆಗ್ತಾರೆ ...ID ಕಾರ್ಡ್ ಗೆ ಹುಡುಕಾಟ.. ನಂ ಸುರೇಶ್ ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಕೈ ನ ಮೇಲ್ ಮಾಡಿ ಅದುನ್ನೇ ID ಕಾರ್ಡ್ ಅಂತ ತೋರಿಸಿದ್ದು ಇದೆ ..ನಂ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟೀ ಅದುನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಂಡ್ ಹಂಗೆ ವಾಪಸ್ ಹೋಗಿದ್ದು ಇದೆ.. ನಾನು, ಮಂಜ, ಚೈತ್ರ ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ ಎಲ್ಲರೂ ಫರ್ಸ್ಟ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಅಲ್ಲಿ ಇಳ್ಕೊತಾರೆ ..ಲಾಸ್ಟ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಅಲ್ಲಿ ಚೈತ್ರ ಗೆ ಫೋರ್ಸ್ ಮಾಡಿ ಎಳಿಸ್‌ಬೇಕು ..ಅವ್ರ್ದು ದಿನಾ ಅದೇ ಡೈಲಾಗ್.."ಈ ಆಫೀಸ್ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟ್ ಜಲ್ದಿ ಬರುತ್ತೆ.. ಬೆಳ್ಳಗೆ ಯಾಕೆ ಆಗುತ್ತೆ.."

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೈ ಹೇಳಿ ಆಫೀಸ್ ಒಳಗೆ ಹೋಗ್ತೀನಿ .. ಡೆಸ್ಕ್ ಗೆ ಹೋದಮೇಲೆ ..ಅದೇ ಬೇರೆ ಪ್ರಪಂಚ ..ನನ್ನಲಿ ನಾ ಇಲ್ಲ..ಕೆಲಸವೆ ಮನವೆಲ್ಲ..

ರಿಟರ್ನ್ journey ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ಯಾವಗಾದ್ರು ಬರೀತೀನಿ...

until then ...ವಸಿ ತಡ್ಕಲಿ...

ನಾನು-ನೀನು

2007-09-19T14:25:00.000+05:30

ನನ್ನಂತಿದ್ದ ನೀನು,ನಿನ್ನಂತಿದ್ದ ನಾನು ಕೊನೆಗೂ ನಾವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...
ಬದುಕು ಅರಿತಿದ್ದು ನೀ ನನ್ನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಕ್ಷಣಗಳು.....
ಬದುಕಿಗೂ ಸಾವಿಗೂ ಅಂತಹ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲವೆನಿಸಿದ್ದು
ನಿ ನನ್ನಿಂದ ದೂರಾದ ಆ ಕ್ಷಣಗಳು...

ಅಬ್ಬಾಬಾ ಏನ್ ಹುಡ್ಗೀರು ಗುರು...

2007-09-13T19:30:00.000+05:30

ಇದು ಒಂದು ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು (ಏಪ್ರಿಲ್ 2007). ನಾ ಅದೇ ತಾನೆ ಅಮೇರಿಕ ಇಂದ ವಾಪಸ್ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಬಿಳಿ ತೊಗಲು ನೋಡಿ ಬೇಜಾರಾಗಿದ್ದ ನನಗೆ..ಇಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು CTSನಲ್ಲಿ ಇರೋ ಹುಡುಗೀರ್ನ ನೋಡಿ ಸಖತ್ ಕುಷಿ ಆಗ್ತಿತ್ತು. ಆವಾಗತಾನೆ ಕಾಲೇಜ್ ಇಂದ ಆಚೆ ಬಂದಿರೋ ಹುಡುಗೀರು ಇನ್ನೂ ಕಾಲೇಜ್ ಅಲ್ಲಿ ಇರೋ ಥರಾನೇ ಬಿಹೇವ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು. ಡ್ರೆಸ್ ಕೋಡ್ ಇದಿದ್ದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಡೀಸೆಂಟ್ ಬಟ್ಟೆ ( ಸೀರೆ, ಚುಡಿ ದಾರ್..) ಅಲ್ಲಿ ಬರ್ತಾ ಇದ್ರು. ಬರಿ ಫ್ರೈಡೇಸ್ ಮಾತ್ರ ಜೀನ್ಸ್ , ಟೀ ಶರ್ಟ್ ಅಲೋ ಇತ್ತು. ಓ! ಅದನ್ನ ನೋಡೋದೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಒಂದ್ ಹಬ್ಬ. ವಾಪಸ್ ಬಂದ್ಮೇಲೆ ಒಂದ್ ಹದಿನೈದು ದಿನ ರಜ ಹಾಕಿ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲ್ಸಕ್ ಬಂದಾಗ ರೂಲ್ಸ್ ಎಲ್ಲಾ ಚೇಂಜ್ ಅಗ್‌ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಇನ್ಮುಂದೆ ಇಂದ ಫ್ರೈಡೇ ಕೂಡ ಜೀನ್ಸ್ ಟೀ-ಶರ್ಟ್ ಹಾಕೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ ಆಗಿತ್ತು. ಹೆಂಗೀದ್ರು CTS ಸೇರಿ ಮೂರು ವರ್ಷ ಆಗಿತಲ್ಲಾ ಸರಿ ಟೈಮ್ to ಚೇಂಜ್ ದ ಕಂಪನೀ ಅಂತ ಡಿಸೈಡ್ ಮಾಡಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರವಿಂದನ ( ನನ್ನ ರೂಮೇಟ್) ಕಂಪನೀ ಲೀ ( SAP) ಒಂದ್ ಪೋಸ್ಟ್ ವೇಕೆನ್ಸೀ ಇತ್ತು. ಸರಿ ನನ್ ಲಕ್ ನೋಡೋಣ ಅಂತ ಒಂದ್ ಕೈ ಟ್ರೈ ಮಾಡಿದೆ. ಬಿಂಗೊ! ಕೆಲ್ಸಾ ಸಿಕ್ಕೇ bಡ್ತು. ಸರಿ ಇನ್ನೇನು ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲೇ ಜಾಯ್ನ್ ಆಗೋಣ ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಅರವಿಂದ ನನ್ನ ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ತಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿದ. ಅದು ಹೇಗೆ ಅಂದ್ರೆ.. SAP ಲೀ ಚೆನ್ನಾಗಿರೋ ಹುಡುಗಿರು ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಅವ್ನ ಅಪ್‌ಡೇಟ್ಸ್ ಬಂತು. ಸರಿ ಅವ್ನ ಮಾತು ಕೇಳೋದು ಬೇಡ ನಾನೇ ಒಂದ್ ಸಾರಿ ಚೆಕ್ ಮಾಡೋಣ ಅಂತ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದ್ ದಿನ ಹೋದೆ ಆಮೇಲೆ....

ಇವತ್ತಿಗೆ 50ನೇ ದಿನ SAPಲಿ..

ಅಬ್ಬಾಬಾ ಏನ್ ಹುಡ್ಗೀರು ಗುರೂ... SAP ಗೆ ಜಾಯ್ನ್ ಆಗಿದ್ದು ಮಂದಗದ್ದೆ ಪಕ್ಷಿಧಾಮದಿಂದ ರಂಗಣಟಿತ್ತು ಪಕ್ಷಿಧಾಮಕ್ಕೆ ಬಂದ ಹಾಗೆ ಆಯಿತು. ಫುಲ್ ಕಲರ್ ಕಲರ್ ಹುಡುಗೀರು. ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರು ಬರೀ ವ್ಯೂ ಗಳೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿರೋ ಹುಡ್ಗೀರು ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೇನೋ ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟು ಹುಡುಗೀರು. ಮೊದಲನೇ ದಿನದಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಬರ್ಡ್ ವಾಚಿಂಗ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಶುರುವಾಯಿತು , ಅದು ಟ್ರೈನಿಂಗ್ ಡಿಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಇಂದಾನೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ವಿ. ಅವತ್ತ್ ಶುರುಆಗಿದ್ದು ಇನ್ನೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮುಂದ್ವರಿತಾ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇರೋ ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗೀರು ನನಗೊಬ್ಬನಿಗೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾರೆ ಅಂತ ಅಂತಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇರೋ ಹುಡುಗರಿಗೆಲ್ಲಾ ಅದೇ ಫೀಲಿಂಗ್ ಬರುತ್ತೆ ಸೋ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಏನು ಮಿಸ್ಟೇಕ್ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಆಯಿತು. ಆಫೀಸ್ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಲ್ದು ಅಂತ ಜಿಮ್ ಅಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬರ್ಡ್ ವಾಚಿಂಗ್. ಜಿಮ್ ದು ಮಾತ್ರ ಬಂಪರ್
ಪ್ರೈಸ್. ದಿನಕ್ಕೆ ಏನಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೂ ಐದು ಐದು ಬರ್ಡ್ ಅಂತ ಇತ್ಕೊಂಡ್ರೂ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಮೂರು ವರ್ಷ SAPಲೇ ಕಾಳ್ ಹಾಕ್‌ಬೌದು. ಆಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಪಕ್ಷಿಧಾಮ ಹುಡ್ಕೊ ಬೇಕೇನೋ?
...ಅಲ್ಲಿವರ್ಗು ..
ನೂರಾರು ಹೂವಿನ ತೋಟ ಇದು - ನನಗಾಗಿ ಅರಳಿರುವ ಹೂ ಯಾವುದು ?
ಎಷ್ಟೊಂದು ಜನ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ನನ್ನವರು...

ಸಾಗರ ಟ್ರಿಪ್- ಡೇ 2

2007-07-31T20:01:00.000+05:30

ಎರಡನೇ ದಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಬೇಗ ಎದ್ದು ರೆಡೀ ಅದ್ವಿ. ನಂ ಫರ್ಸ್ಟ್ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಇದದ್ದು ನಂ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಹುಟ್ಟಿದ್ ಊರಾದ ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿ ನೋಡೋದು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಸಾಗರದಲ್ಲೇ ತಿಂಡಿ ಮುಗ್ಸಿ ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿ ಕಡೆ ಹೊರ್ಟ್ವಿ. ದಾರಿಲಿ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿರೋ ಜಾಗ ಎಲ್ಲ ನೋಡಿದ್ವಿ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತೋ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ಕೂಡ ತಗುಧ್ವಿ. ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿ ಸೇರ್ದಾಗ ಬೆಳಗೆ 10 ಗಂಟೆ. ಕುವೆಂಪು ಆವ್ರ್ ಮನೆ ಅಂತೂ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯ ಪರಿಸರ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಾಲ್ಕು ನಾಲ್ಕ್ ಲೈನ್ ಪದ್ಯ ಬರಯೋಕೆ ರೆಡೀ ಅಗ್‌ಬಿಟಿದ್ರು. ಕುವೆಂಪು ಅವ್ರ ಮನೆ 3 ಅಂತಸ್ತು ಹೊಂದಿದೆ. ಕೆಲ್ಗಡೆ ನೀರ್ ಮನೆ, ಅಡುಗೆ ಮನೆ, ಬಾನಂತಿ ಕೋಣೆ ಇದೆ. ಮೊದಲನೆ ಫ್ಲೂರ್‌ನಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳ ಸಂಗ್ರಹಾಲಯವಿದೆ. 3ನೇ ಮಹಡಿಲಿ ಕುವೆಂಪು ಆವ್ರು ಓದೋದಿಕ್ಕೆ ಅಂತ ಬಾಳಸ್ತಾ ಇದ್ದ ರೂಮ್ ಇದೆ. ಈವಾಗ ಈ ಮನೆ ಒಂದು ಮ್ಯೂಸೀಯಮ್ ತರ ಆಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿರುವ ಗೈಡ್ ಗಳು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ವಿಷ್ಯಾನು ತಿಳಿಸಿದ್ರು. ಕುವೆಂಪು ಮದುವೆಗೆ ಬರೋದಿಕ್ಕೆ ಆಗ್ದೇ ನಮ್ಮ ಬಿ. ಎಂ. ಶ್ರೀ ಆವ್ರು ಬರೆದಿರೋ ಪತ್ರ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದಾರೆ. ನಾ ನನ್ನ ಲಿಫೆನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರೋ ಪತ್ರ ನೋಡಿಲ್ಲ. ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಓದುವವರು ಯಾರಾದ್ರೂ ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿ ಗೆ ಹೋದ್ರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ಲೆಟರ್ ದು ಒಂದು ಕಾಪೀ ನನಗೆ ಈಮೇಲ್ ಮಾಡಿ ಪ್ಲೀಸ್. ಕುಪ್ಪಳ್ಳಿ ಇಂದ ನಮ್ಮ ಪಯಣ ಸಾಗಿದ್ದು ಗಾಜಾನೂರು ಡ್ಯಾಮ್ ಗೆ. ಒಳ್ಳೇ ಮಳೆ ಇಂದ ಡ್ಯಾಮ್ ಪೂರ್ತಿ ತುಂಬಿ ಹರಿತಾ ಇತ್ತು. ಡ್ಯಾಮ್ ನ 22 ಗೇಟ್ ಗಳ್ಳನ್ನು ಓಪನ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ.
ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ರೂ ಬಾರಿ ನೀರೇನೇ. ಡ್ಯಾಮ್ ನೋಡೋ ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ತಾಳ ಹಾಕೋಕೆ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡ್ತು. ಸರಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ನಾವೇ ಮಂದಗದ್ದೆ ಪಕ್ಷಿಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೊರ್ಟ್ವಿ. ಅಲ್ಲೇ ಒಂದ್ ಹೊಟೆಲ್‍ನಲ್ಲಿ ಉಪಿಟ್ಟ್ ತಿಂದು ಊಟದ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮುಗಿಸಿದ್ವಿ. ಆಮೇಲೆ ಪಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಹೊರ್ಟ್ವಿ. ಸುಮಾರು ಒಂದು ಸಾವಿರ ವಿವಿಧ ಜಾತಿಯ ಕೊಕ್ಕರೆಗಳ್ಳನ್ನ ನೋಡಿದ್ವಿ. ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡ ಜಾಗ ಏನಲ್ಲ ಅದು. ಬಟ್ ಜನಜಂಗುಳಿ ಕಡಿಮೆ ಇರೋದ್ರಿಂದ ಈ ಜಾಗ ನಂಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಆಯಿತು.

ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ನಮ್ಮ ಸವಾರಿ ಶಿಮೊಗ್ಗಕ್ಕೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದ್ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಸುತ್ತಾಡಿ ಲೊಹಿತ್ ಊರಿಗೆ ಹೊರ್ಟ್ವಿ(ಚಟ್ಟನಹಳ್ಳಿ). ಲೊಹಿತ್ ಮನೆಯವ್ರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಜೊಳದ ರೊಟ್ಟಿ, ಚಟ್ನಿ ಪುಡಿ, ಪಲ್ಯ, ಅನ್ನ,ಸಾರು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು.

ನೆನುಸ್‌ಕೊಂಡ್ರೆ ಇವಾಗ್ಲೂ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರ್ ಬರುತ್ತೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಆಡಿ ಎಲ್ಲಾರ್ಗೂ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿ ವಾಪಸ್ ಭಾರವಾದ ಹೃದಯ(ಹೊಟ್ಟೆ!?) ಹೊತ್ತು ಶಿವಮೊಗ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಶನ್ ಗೆ ಬಂದಾಗ ರಾತ್ರಿ 9 ಗಂಟೆ. ಮನೆ ಇಂದ ಹೊರ್ಟಾಗ ಚಿಂತನ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವಿಭೂತಿ ಹಾಕಿದ್ದು ಒಂದು ಸ್ಪೆಶಲ್ ಇವೆಂಟ್. ನಮ್ಮ ಡ್ರೈವರ್ ಗೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿ ರೈಲ್ ಹತ್ತಿದ್ವಿ. ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರ್ದಾಗ ಬೆಳಗ್ಗೆ 5:30. ಎಲ್ಲರೂ ಟಾಟಾ ಮಾಡಿ ಆವ್ರ್ ಆವ್ರ್ ಮನೆಗೆ ಹೊದ್ವಿ. ಇಡೀ ಎರಡೂವರೆ ದಿನದ ಟ್ರಿಪ್ನಲ್ಲಿ ಸುಮ್‍ಸೂಮ್ನೆ ಕಾಡಿದ್ದು ಅಂದ್ರೆ ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಮತ್ತೆ ಅವ್ಳ ನೆನಪು.

ನನ್ನ ಮೊದಲ ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗ್..

2007-07-09T18:38:00.000+05:30

ನನ್ನ ಮೊದಲ ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗ್...¸ಸುಮ್ನೆ try ಮಾಡಿದ್ದು..
ಇನ್ಮೇಲೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೆ ಬ್ಲಾಗಿಸುತ್ತೀನಿ..

ಚೀರ್ಸ್,
ಜಕಾಸ್

ಚಂದು

Sagara Trip -Day 1

2007-07-03T19:25:00.000+05:30

Naanu, Bharthi, Basu, Giri, Shakuntala, Vishwa mathe Lohith ankondid prakarane friday 30th June ratri 10 gante ge railway station alli meet advi. 11 gante shimoga train iddaddu. astralli ellaru innod sari thamma intro kotkondru. 11 gante inda namde galate train nalli. kadegu nam kaata tadiyoke agde yaro obba punyatma(?) nim galate saku nilsi anno vargu nam mathu, nagu mundvardithu.

Shimoga seridaga shanivara bellage 5 gante. Bharti jaari bilo mulaka dina start aithu. astralli railway station horgade nam tavera ready ittu. so shimoga inda sagarakke nam payana shurvaithu. daari alli hogtha thumba chennagiro ( ramyavada, nayana manohara..) jaganella nodidvi. but avathu shimaga dalli full male ( mungaru male ne) sagara serdaga 7 gante. lodge ge hogi ellaru fresh up agi mathe hortaga 8 gante. nam first place list prakara - siganduru devastana. sigandurige hogbekandre launch alli hogbeku (launch andre ferry thara iruthe- bus, car ellanu dodd boat nalli hakondu nadhi datsuthe). linganamakki storage water nalli namma launch payana. ond rupayee ticket 2.5 km journeyge. barkodthini neev yaru kooda life nalli ond rupayee ge astondu maja togondiralla a journey astu chennagittu. nam driver travera na launch ge hakoke ready irlilla aadrinda nam temple visit cancel aithu ( neerina akade 15 mins journey madidre temple siguthe). so launch nalli sumne eekade inda aakade mathe aakade inda eekade hog bandvi. vapus baro astalli jor malege ellaru nenkondvi.

So mathe sagar lodge ge hogi batte change madkondu JOG falls nodoke hortvi. shimoga district li sumne gadi tagondu suthudru saku, olle olle scenary siguthe nodoke. so jog talpo vargu nam kannige habbane ( shimoga hudgiru koooda thumba sundri yere). jog talpidmele ellar bayallu mungaru male haade. Doc (shankuntha) anthu "anisuthide" haadide haddidu.

Falls mugsi mathe nav hortidu dam kadege. Vishwana friends yaro dam olge bidthare antha helidru. aadre dam olge bidlilla. but vishwana friend mane balcony inda dam du view siktu. nam bengloornalli kithogiro kere thorsi lake view apartment antha heli savra savra dudd kiltare, but ee view mathra amazing. ratri ella sagara suthadi lodge ge bandaga ratri 10 gante. Amele ellaru "Pub"ge hodvi. Basu ge mathra ee vishya innu biscuit hage ide.

idu dam view from staff aprtment

Day 2 du athi sheegradalli baruthe..

New York trip Part 2

2007-06-12T19:58:00.000+05:30

Saturday nanna eradu dream fulfill aithu..

Ondu – NYSE nodbeku antha iddadi

Innodu – NASDAQ munde ond photo taguskobeku antha iddiddu

Saturday evening we were roaming in Times Square – abba it is such a lively place.. full of josh…

Life andre adu. Ella jananu 12o miles/hr speenalli nadithare. Namma mg road, brigade, forum du 200 times josh alli ide. I will be very happy to visit that place again. That place is full of joshl, current .. I cant explain it in words…toooooooooo gud ……

We visited madame tussauds.. wax museum, central park, Ground Zero ( munche WTC idda jaaga). When we are @ ground zero, defntly we will feel pity on those ppl who died in that incident and you can the cruelty of Laden.

Next day we went to empire state building..till 84 floors as of now tallest building, Who ever goes there, defntly they will feel sad about twin buildings (WTC..such a huge buildings…) after that we went to historical museum.

There is one street in NY, where u can feel that you are in India even u can cross road when there is a “don’t walk” signal. J

Idara Madhya, I had plans of meeting Mohan ( nan school mate who is studying in NY) but adu aglilla..

Ige mughiyuthe NY trip.

New york trip part 1

2007-06-12T19:57:00.002+05:30

new york trip bagge heloke astenu illa.. new york nalli 2 days idvi.

we ( nanu, deepak, suchin, anu, anusha) stayed with JPMC prject people. ( avrella suchin, deepak jote munche work madidavaru). ram kumar, uma ( guy), prasanna, dev, ajitha, ..list goes on some 8 to 10 ppl were there, avru nammana thumba chennagi nodkondru. est thanks elidru sallalla. saturday we went to liberty statue. that is not as big as shown in movies. it is made up of copper sheets. nothg spl abt it.

one joke on liberty statue:

SM Krishna went to america to meet Mr. Clinton. After meeting , Clinton took Krishna to Liberty island, pointed to liberty statue and told "Krishna, have u ever seen a such a big statue of Liberty?" then Krishna answered " Lo Clinton come to india, i will take u to shravanabelogola, there u will see a big statue ....full of liberty".... :) :) ;)

mail from a girl....She/He...And a love story

2007-06-12T19:57:00.001+05:30

thanks for the unknown friend who sent this mail to me...

She/He...And a love story

Friend: Happy birthday!
She: Haan...tha......nk yo....u...was just getting up from the bed.

Friend: Oh! That means I am the first to wish you!
She: Naa! He has already wished me at 12 in the night.

Friend: Who???
She: Come on, who else, Nitin.

Friend: Oh, ok. So, what’s the plan for today?
She: Nitin told me that he has a surprise gift for me for my Birthday. And also we are going to Flower Show today. I am excited! I have never seen the flower show that happens in Lal Baug. Actually that itself is the most wonderful gift for me.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Friend: “Did you go to Palace grounds all the way from Basavanagudi, to see Bryan Adam’s show!!! Who accompanied you?”
She: Nitin

Friend: By the way, who referred your CV in SoCrates? I mean you don’t know anyone there, right?
She: No, he forwarded my CV to one of his friends there.

Friend: I heard that the HR round interview went on till 8pm in the night. I think you faced difficulty in returning to your room.
She: No, he had come to pick me up. He came from his office, dropped me to my room and he returned to his room at around 11pm. He didn’t have dinner also. I asked him to have at my room. Poor Nitin.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Friend: If you are supposed to go home tomorrow itself then what about reservation?
She: I have told him, he will go to Majestic and would get it done, and he told he has some work in Majestic. That’s why I am relaxed a bit.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Friend: How was your written test in Philips?
She: I failed yaar. The day before the test I had prepared perfectly. Nitin had come to our room. He taught me the basics of embedded programming concepts. I was very confident only because of him. But something else was in store for me.

Friend: Then, what did you do on Sunday?
She: We had gone to see “Lakshya”. He doesn’t see Hindi movies. But as I was upset after failing in the Philips written test, he took me for movie. I was very happy and surprised that he himself decided for a Hindi movie, and he was very happy that I enjoyed the movie. And you know; we had dinner in Pizza hut. It was his belated B’day treat!

Friend: And, what was your belated gift ;-)
She: Gift!! I had given the gift on his B’day itself. I was the first to call him at 12 in the night, he was busy throughout the day, and somehow we could meet in the evening and I gifted him with a cute time piece with a nice quote on it. He doesn’t have time sense, so my time piece must always remind him of this. That day he didn’t give me any treat as he had to go back to office. Yesterday I had a fight over this, you know! Poor kid.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Friend: Hello...what about our sari shopping program in Malleshwaram?
She: Listen, I will call you later.

Friend: You didn’t call me back in the morning, so I called now.
She: Yeah, when you called I was in Koramangala, with Nitin. He was very upset in the morning. He had a fight with his elder brother. So, it wouldn’t have been fair on my part to leave him alone. If I am with him in such situation very soon he comes back to normalcy. So I postponed the Malleshwaram program.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Friend: Hey! What happened? You seem to be very happy today.
She: Why not? You know today is one of the most happiest days for me. Nitin got an onsite assignment in UK, for 6 months! That’s why I am very happy. All of his hard work paid today. He had been waiting for this opportunity since long. He’ll be leaving next month.

Friend: You will miss him.
She: Badly. I am so much dependent on him. I must thank Sanju, through him only I got to know Nitin. Without Nitin it would have been very difficult for me to stay in this alien city with no friends, relatives and on top of all, no job. He has been so caring friend all through my tough times in this city, he is so mature, so understanding, so trustworthy...a true friend.

Friend: He loves you yaar.
She: I know.

Friend: And you? Don’t you love him?
She: I don’t want to.

Friend: Don’t tell me. You also feel for him.
She: I know yaar. He has everything that I expect in my dream-life-partner. I know I can never get a true life partner like him. But I don’t want to commit.

Friend: What is stopping you? I really don’t understand. When Miya-beevi are razi kya karega kazi?
She: Please...don’t say like that. I never told him that I love him or something like that.

Friend: Is he a fool not to understand your feelings which are so clear from outside only? Poor fellow, don’t leave him alone.
She: I have told him everything about my family. He knows how orthodox my parents are. They can never expect me marrying a guy from a different caste. They trust me. Come what may, I will not hurt my parent’s feelings. I cannot imagine also. Now they are happily searching a guy for me in my native place.

Friend: Hmm, I don’t understand at all.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

She: This Saturday I have to go home, a guy is coming to see me.
Friend: Oh! Is it? Good news yaar. Your first interview! Wish you all the best.

Friend: Any guesses, who is he?
She: Please yaar. I am least bothered and least interested. For the sake of my parents’ happiness I have agreed for this.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Friend: What about the interview, I was expecting your call actually?
She: Nothing so special. I didn’t like the guy’s attitude. I told my parents clearly. My parents are very understanding and so they too told me that they won’t go ahead with this matter.

Friend: But still you should have analyzed properly.
She: I shared my views with Nitin. He had called me the next day. He didn’t suggest me anything. He didn’t tell me to say “yes” or “no”, he didn’t preach what is right or what is wrong. But after talking to him I was satisfied that whatever decision I took was right.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Friend: Yesterday your mobile was engaged for more than half an hour. I kept trying, but I slept after 11pm.
She: Yeah, I was talking to Nitin. He is very much worried about my marriage. He is concerned whether I would get a guy of my choice or not, whether I would be happy with him or not. I was very sad to know this. But I am helpless. I pacified him and convinced that whatever my parents do, that will be the best for me, so no need to worry.

Friend: How Nitin will feel after you get married? Will he not be upset all the time?
She: Time will change everything. He will start living again. Was he not leading a normal life before I came into his life? It’s all matter of time. Even I can’t do anything other than pacifying him and myself with these philosophical statements.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Finally “She” got engaged with a guy of her parent’s choice (with her “yes” of course). She is in touch with both Nitin and the new “him” regularly through chatting in Yahoo Messenger.

Finally “She” got happily married to “him”, very soon converting Nitin into memories, but deleting the memories was slow and almost impossible for Nitin.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Why do girls/guys do like this?

She needs him when she is new to the city.
She needs his help in finding out a PG or hostel for her
She makes him prepare a good-format-CV for her
She needs him to drop her to the venue of a walk-in interview
She expects him to collect all the consultants’ mail ids
She needs him while preparing for the interviews
She needs his help in identifying HER skill sets, strengths and weakness!
She wants him to conduct a mock-interview for her!
She gives her yahoo mail id password so that he can forward her CV to consultants through internet in his office (in office hours!)
She needs him for boosting her confidence when she fails in the 1^st written test in her life
She wants him to take her to M.G Road, Brigade Road, Forum and Big bazaar
She needs his company while visiting all the temples in Malleshwaram on Vijayadashami, though he is not a believer of God.
She asks his opinions on importance of marriage
She wants him to be a shoulder to cry when her parents force her for marriage
She needs his help in preparing her mind for the first interview with a guy
She needs his help in deciding about the marriage proposal
She loves to share her happiness with him when she gets engaged
She expects him to attend her marriage (Come on guys, he is a true friend of her!)

The guy does all this honestly, without saying a single “No”.

He loves her.
He cares for her.
Whatever he is today; it is only because of her entry in to his life.
He treats her as his life.
She changed him.
It is only because of her, he is smiling.
It is only because of her, he has forgotten the past bitter experiences.
She is the first person in his life to influence him so much.
He was the “bhatka hua musafir” and she came as his “manzil”.
He threw the cigarette in the dust-bin because of her.
He has cultivated a positive attitude towards marriage and family because of her.
She is the perfect Indian woman he has ever seen.
He keeps a photo of Lord Krishna in his purse now; only because of her (also it is her favorite deity!).
Weekends come and go without his notice; it is only because of her.
He stopped going to office on Weekends; it is only because of her.
Onsite project was his dream; he puts all his efforts now, not to get an onsite assignment but to get a job for her in Bangalore.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

The girl depends on the guy as if she never lived and can never live without him. Guy behaves as if he has taken birth on this earth only to care for that lady. She treats him as a shoulder to cry and he treats her as a puppy in a rain storm. She loves to depend and he loves to take care, finally they fall in so called “love”, ultimately adding an unnecessary trauma to life. Girls want a perfect life partner but they don’t want to hurt their parents’ feelings, guys know that they can’t get her but still they want to care for her(because they want her to be happy wherever she is and with whoever she is).Great! Or shall I say crap!

Or I think no need to be so serious about it.

She gets engaged, life goes on...
Long lasting phone calls become short and sweet, life goes on...
A heart which was used to “Good morning” SMSs learns to be happy with just the “Happy weekend” SMSs, life goes on...
No more “Unread messages” in the yahoo mail, life goes on...
No one to share coffee at “Barista” at the end of a tiring working day, life goes on...
No more consultants’ calls to be diverted and life goes on...
He starts smoking again, life goes on...
He is still living in flashback, and no looking back for her, but life goes on...
He gets promoted, he is a manager, she is mother of two kids, and life goes on...
He is in his late twenties, happily married to a beautiful, understanding, mature, caring, broad minded wife! Anyway life goes on...

Who knows, among these “Nitin”s someone will come up as “Cheran” (ace Tamil film director)and make a wonderful movie “My autograph” telling us of his unsuccessful love stories, or someone will come up as “Sudeep”( Kannada film actor turned director) who goes to his flashback after seeing this movie and then decides remaking this movie in Kannada, giving common people an opportunity to relive their past love-life at least for 3 hours, that too with their spouses, without any problem! Because there is “She” in every wife and there is Nitin in every husband (most of the times!). There are dumb spectators like “Friend” who are puzzled to see the whole episode between “She” and Nitin and just ask themselves “WHAT IT IS???” .

ivale avalu kanasali bandavalu...

2007-06-12T19:53:00.000+05:30

nanna 12 varshada kanasu neenu....

e blog ninage maathra meesalu..

nange yavagadru ninge patra baribeku ansudre ...illi barithini...nange gothu...nee odthiya antha...

ninge gothilla ...13 varshada kelge...kengal devasthanada hatra decide madidde...

munde ond dina nan car nalli ninna ide temple ge karkond bandu...propose madthini antha..

kanasu nanas agutha... gotilla..nange car drive madoke baruthe...car kuda tagoboudu....aadre nee opthiya anno confidence nange illa....

first nin nenapadaga lell e blog na update madona andukondidde...if that is the case...naan dina poorthi blog update madtha irbekaguthe....i swear dear.....

addakke...in en theera athiyagi nee kadtha iddiya andaga edanna update madthini...na illi bardiddu ninge alli gothaguthe anno aase....

doora idru soorya...tavare araladenu...

ond dina blurr agiro nin photo clear aguthe...dark agiro nan life bright aguthe anno hope alli e blog ellige nillista iddini....

ninna nenapu nanna defenite agi illige eladu tharuthe...

alllivargu..nenapugala maathu madhura...maunagala haadu madhura...

original posted:Tuesday April 25, 2006 - 07:03pm

my Team in CTS

2007-06-12T19:45:00.000+05:30

hi,

mathe ade hale kathe..

dina poorthi kelsa maadi bor adaga idde idiyalla blog update madodu...

this is my second team in cognizant tech solutions. it was very fun when i was in that team.

nan classmates..alla freinds jote kelsa madtha iddini antha anistha ittu..

let me introduce my team

left top inda-nitesh,naanu,shashi,abilash,bhavesh,praveen,harish,gothilla,gothilla (new members and hudgru so not interested asking there names;)pramod(jacket).

left bottom inda- puja,sharmada(she sings pretty gud),rashmi,kavitha(my pm),ambika,princess(vinaya),kumarswamy(rachana), harini,dhivya,sowmya,ganapathi last and least...the gr8 dathyraj patil(maharaj).

i enjoyed a lot with these ppl. ours was a very gud team...

i miss those coffee breaks with the team..it was toooo gud....we often used to go for team lunch..but thank god we havent got oppurtunity to taste ambica's food. god is great...i pity on shankar( ambica's hubby..even though he was not in our team, he is a friend of us...)..

i wont forget the team outing @ bombay house...because my bike's mirror was stolen by someone when i parked near to that hotel...

i want to remember one person who was with us and got transferred to pune....aditi...

she was very afraid of me after she came to know i am from kollegal( veerappan's place..even after veerappan's death)...

i always used to pull princess's leg( vinaya's pet name- princess)

myself,abiliash,dathu and praveen - a team where we used to execute every plan we made( for weekend ;),not the work related).

cheers to my glassmates....

i miss my team...

hope i will get one more chance to work with the same team...except....!e##$%!..my team mates know tht person name...

next blog will be posted soon

until then
namaskara namaskara namaskara...

PS: this was originally posted in yahoo 360 , since i lost that id, i am copying the same here.

hi modala blog

2006-04-16T21:47:00.000+05:30

hi ellarigu,
sumne hege vijayakarnataka odbekadre kanside e blog concept . sari naanu ond kai node bidana antha indanna start madtha iddini. idrallin nan bagge , nan bekadarv bagge information iruthe..
nan photos kuda...

hope neevella enjoy madthira antha..

jakas....
chandu